Μικρός ήρως ο Αλέξης Τσίπρας

Μικρός ήρως ο Αλέξης Τσίπρας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

«Οι ηγέτες μας, πρώτα πηγαίνουν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις για να πάρουν την σύνταξη τους, ύστερα περνούν από το νοσοκομείο για τα φάρμακα τους και τέλος ανεβαίνουν στο λόφο του Προεδρικού, για να κυβερνήσουν την Κύπρο» έλεγε χαμογελώντας καφενόβιος. Βλέποντας στην τηλεόραση τον Αλέξη Τσίπρα, έλαμψε το πρόσωπο του και συνέχισε να αμπελοφιλοσοφεί: «Και εμείς ένα παιδαρέλι, ένα μικρό ήρωα, όπως τον Αλέξη Τσίπρα, χρειαζόμαστε. Νέο, ωραίο, έξυπνο και κυρίως αδιάφθορο. Εμείς το μόνο που ακούμε από πρωίας μέχρι νυκτός, είναι ιστορίες διαπλοκής, αλληλοκαρφώματα και κουβέντες του αέρα. Τα κοινωνικά παντοπωλεία δεν κλείνουν ούτε και μετά το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Και το ψυχοπλάκωμα δεν έχει τέλος.»

Οι ηγέτες αναδεικνύονται και καταξιώνονται όχι μόνο λόγω της εξυπνάδας και της ικανότητας τους, αλλά και λόγω των κοινωνικών συνθηκών. Ο Αλέξης Τσίπρας θυμίζει πολύ τον Αντρέα Παπανδρέου, ο οποίος το 1980 έδωσε ελπίδα και ανάστησε κυριολεκτικά το θλιμμένο έθνος των Ελλήνων, το οποίο μέχρι τότε υπόφερε, όχι μόνο από την φτώχια, την εκμετάλλευση, αλλά και τα πάθη του εμφυλίου. Ο Αντρέας ξεκίνησε επικοινωνιακά με το ζιβάγκο και με τα συνθήματα για έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ. Έβαλε γραβάτα, ενίσχυσε την θέση της Ελλάδας στον ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ, με σκληρές διαπραγματεύσεις και κατάφερε να φέρει χρήματα στη χώρα, με τα μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα.

Ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη, φαίνεται ότι ακολουθούν την ίδια πορεία. Χωρίς γραβάτα κατάφεραν επικοινωνιακά να στρέψουν την προσοχή όλου του κόσμου στην Ελλάδα. Προεκλογικά πρόβαλαν το επιχείρημα για κούρεμα του χρέους. Όλα δείχνουν ότι δεν θα πετύχουν τον στόχο του «μπαλκονιού», αλλά ενδεχομένως θα καταφέρουν να διασυνδέσουν το χρέος με την αύξηση του ΑΕΠ, ώστε να αναπνεύσει ο έλληνας πολίτης. Πιο απλά επιχειρούν να αναγκάσουν τους «αδίστακτους» Γερμανούς, αφού οι υπόλοιποι κρύφτηκαν στο καβούκι τους,  να αφήσουν τους Έλληνες να δουλέψουν, ώστε να μπορέσουν και αυτοί να πάρουν πίσω τα δανικά. Η ιστορία του Χότζα, που έμαθε τον γάιδαρο του να δουλεύει, χωρίς να τρώει, είναι πάντα επίκαιρη. Ο γάιδαρος ψόφησε και έμεινε ο Χότζας να κλαίει, αφού έχασε το υποζύγιο του. Να δούμε αν στην Ευρώπη, υπάρχουν ακόμη λογικοί άνθρωποι, που ξέρουν ότι για να δουλέψουν οι «σκλάβοι» πρέπει να έχουν ένα «πιάτο φαγητό».

Ο Αντρέας Παπανδρέου απέτυχε στη συνέχεια, γιατί δεν κατάφερε να δημιουργήσει κράτος και θεσμούς και κυρίως γιατί τα πρωτοπαλίκαρα του, έμαθαν στην λαμογιά και στο εύκολο χρήμα. Ο Αντρέας τότε απογοητευμένος το έριξε στις κραιπάλες, εμπνέοντας και ένα σωρό ανέκδοτα. Το ερώτημα είναι αν ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης θα καταφέρουν, να αλλάξουν νοοτροπίες και να ανατρέψουν το σύστημα των καναλαρχών και των μεγαλοεργολάβων του δημοσίου. Να δούμε αν θα καταφέρουν να «βάλουν χέρι» στους μεγαλοκαρχαρίες, που λυμαίνονται το δημόσιο και επενδύουν με τις μίζες, στις ακριβότερες συνοικίες του Βερολίνου, του Λονδίνου και άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. 

Αν τα καταφέρει η Ελλάδα, ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης θα γίνουν ζωντανοί ήρωες, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Αν όχι, τότε θα καταστούν αποδιοπομπαίοι τράγοι και αλίμονο τους. Σίγουρα μια επιτυχία στην Ελλάδα, θα συμπαρασύρει και την Κύπρο και θα δώσει θάρρος στους φοβισμένους κύπριους πολιτικούς, οι οποίοι ακόμη κρύβονται στους νομικισμούς και σε ακαταλαβίστικες στρατηγικές, οι οποίες το μόνο που πετυχαίνουν είναι η «διασπάθιση» χρόνου. Πάντως είτε έτσι, είτε αλλιώς, Τσίπρας και Βαρουφάκης κατέστησαν ήρωες και στο νησί μας και πέτυχαν να δώσουν θάρρος στους νέους, ώστε να διεκδικήσουν δυναμικά το μέλλον τους.