Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μας άλλαξαν τα φώτα

Μας άλλαξαν τα φώτα

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
 
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/11/2014

Μας άλλαξαν τα φώτα οι τοπικοί άρχοντες, που μόνο άρχοντες, δεν φαίνεται να είναι. Φόρους, πρόστιμα, γκρίνια και μια ατέλειωτη μιζέρια. Τα τοπικά βασίλεια, όπως έλεγε και Σωκράτης Χάσικος, καλά κρατούν και τώρα που στέρεψε η «κότα με τα χρυσά αυγά» στράφηκαν σε κατάσταση πανικού, στο κυνήγι των υστερημάτων των πολιτών. Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από την οικονομική καταστροφή και οι άρχοντες συνεχίζουν να σφυρίζουν σχεδόν αδιάφορα. Εξακολουθούν να ζουν το «αμερικανικό όνειρο» με τις λιμουζίνες, με τα ταξιδάκια, με τους παρατρεχάμενους και ένα σωρό άλλα πανηγυράκια, στην πλάτη πάντα των βαριά φορολογούμενων πολιτών. Κατά τα άλλα διατηρούν κοινωνικά παντοπωλεία, για καθησυχάζουν και λίγο την συνείδηση τους.

Η πλάκα είναι ότι όλοι οι Δήμαρχοι, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, οι Κοινοτάρχες και οι άλλοι τοπικοί άρχοντες, δεν ήταν και δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι και εργάζονται στον «ανταγωνιστικό» ιδιωτικό τομέα. Και όμως μόλις κάτσουν στην «καρέκλα», ενεργούν σαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι, έτοιμοι να πάρουν σύνταξη. Υπάρχει κανένας λογικός άνθρωπος που δεν ξέρει ότι αν η Λευκωσία είχε ένα Δήμο και όχι επτά, θα λειτουργούσε πιο οικονομικά και ίσως πιο αποτελεσματικά. Τα ίδια και στις άλλες επαρχίες. Σήμερα οι φορολογούμενοι πληρώνουν κάθε μήνα «άτυπους» μισθούς σε αρκετές εκατοντάδες Δημοτικούς Συμβούλους και επιπλέον πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, για τα άλλα ακατανόητα εν πολλοίς καθήκοντα τους.

Γέμισαν οι Δήμοι και τα χωριά από πολυτελέστατα γραφεία, θέατρα και άλλους πολυχώρους, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούνται με οικονομικούς όρους. Δεν ξέρω αν έγινε μέχρι σήμερα, έστω και μια μελέτη, για την απόσβεση των δαπανών και αν υπάρχει έστω και ένα δημοτικό «μέγαρο» το οποίο να είναι κερδοφόρο. Άσε την υποψία και τις φήμες ότι σχεδόν όλα τα θέατρα, δεν μπορούν να καλύψουν, ούτε τα έξοδα συντήρησης από τα έσοδα τους. Στο όνομα του κακώς νοούμενου «πολιτισμού» σπαταλούνται εκατομμύρια ευρώ, σε πολυδάπανα έργα, μόνο και μόνο, για να υπάρχουν ταμπέλες με τους άρχοντες που ανέγειραν και εγκαινίασαν τα έργα, άσχετο αν μέχρι να κτιστούν ο προϋπολογισμός διπλασιάζεται ή και πολλαπλασιάζεται. Τώρα γιατί θα πρέπει οι τοπικές αρχές να ασχολούνται με τον πολιτισμό, όταν δεν μπορούν αν φτιάξουν πεζοδρόμια, είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση.  

Πριν μερικές μέρες, ακούσαμε το τραγελαφικό, ότι Δήμοι δεν πληρώνουν για τα φώτα τροχαίας, γιατί τα ταμεία είναι μείον. Να μια καλή ευκαιρία να καταργηθούν πολλά φώτα τροχαίας και να αντικατασταθούν από μονόδρομους, οι οποίοι θα διευκολύνουν την κυκλοφορία και σίγουρα θα μειώσουν και τα δυστυχήματα. Άσε και το τρελό με τα διπλά φώτα, τα οποία το μόνο που δεικνύουν είναι την αλαζονεία των αρχόντων του τόπου. Εδώ και χρόνια, γίνονται εξαγγελίες, στην ταλαίπωρη κυκλοφοριακά Λευκωσία, ότι θα μονοδρομηθούν πολλοί δρόμοι. Ωστόσο όλα μένουν στα χαρτιά και όλα μένουν στην θεωρεία. Η υποψία για ύποπτα συμφέροντα τείνει να καταστεί βεβαιότητα. Αν μειωθεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση, θα μειωθούν οι δαπάνες για καύσιμα, για συντήρηση των οχημάτων και το κυριότερο, θα μπορούν να κυκλοφορούν πιο εύκολα τα λεωφορεία. Ωστόσο όλα αυτά μεταφράζονται σε μείωση πολλών εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, στον κύκλο εργασιών της βιομηχανίας των αυτοκινήτων, η οποία αγγίζει τα καύσιμα, την συντήρηση αλλά και τις πωλήσεις των αυτοκινήτων.

Η κρίση αποτελεί ευκαιρία για αλλαγές στο σύστημα. Αλλά φαίνεται ότι το κυπριακό κοινωνικο-οικονομικό-πολιτικό κατεστημένο είναι αήττητο. Τώρα συζητούν την σύσταση δευτεροβάθμιου οργάνου τοπικής αυτοδιοίκησης, το οποίο θα αναλάβει στην ουσία, τις «ξιμαροδουλιές», δηλαδή αυτά που ενδιαφέρουν ουσιαστικά τους πολίτες. Να ελπίσουμε ότι οι αντιδράσεις δεν θα σταθούν ικανές να ανατρέψουν τους σχεδιασμούς και επιτέλους η λογική να τεθεί πάνω από τις ανέξοδες δόξες, των εκλεγμένων τοπικών αρχόντων. Και αν είναι έξυπνοι οι κυβερνώντες, θα πρέπει να αφήσουν χωρίς άτυπους μισθούς, χωρίς έξοδα παραστάσεως τους τοπικούς άρχοντες. Ο κίνδυνος της διαφθοράς δεν εμποδίζεται από τα πλουσιοπάροχα επιδόματα, όπως δείχνουν και οι εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή. Επιτέλους και μια φορά να αλλάξουν τα φώτα της εξουσίας, αλλά για χάρη των φορολογούμενων πολιτών.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...