Γυμνός ο βασιλιάς της δικαιοσύνης

Γυμνός ο βασιλιάς της δικαιοσύνης

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/10/2014

Γυμνώθηκε ο «βασιλιάς» της δικαιοσύνης και στην Κύπρο. Για πρώτη ίσως φορά, στην ιστορία της Δημοκρατίας, έρχεται αντιμέτωπη η δικαστική εξουσία, με το περί δικαίου αίσθημα του λαού. Ξεπέφτει στη συνείδηση των πολιτών, ίσως και το τελευταίο κάστρο αξιοπιστίας της κυπριακής πολιτείας. «Όλοι τα παίρνουνε…» τραγουδά ο λαός και διακωμωδεί τα «κούφια λόγια τα μεγάλα». «Ευυπόληπτοι» πολίτες, μεθυσμένοι ή και υπνώττοντας στο τιμόνι, «σκοτώνουν» ανθρώπους και αφήνουν παράλυτα παιδιά. Η «τυφλή» δικαιοσύνη επιβάλει ποινές «χάδι» τηρώντας το γράμμα του νόμου.  Ο σοφός λαός, όμως λέει απλά, ότι «αν τα θύματα ήταν παιδιά «ευυπόληπτων» πολιτών και οι δράστες άνθρωποι του μεροκάματου, σίγουρα θα «σάπιζαν» για χρόνια στις φυλακές.» Και αυτό συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις. Και από εκεί και πέρα ο λαός «σοφά» λέει, ότι αφού δεν μπορώ να τα βάλω με το διεφθαρμένο σύστημα, ας περιμένω την «θεία δίκη», η οποία δεν ξέρει από νόμους και νομικισμούς.

Η δικαιοσύνη δικαίωσε και τους πολυσυνταξιούχους, με βάση τους νόμους και το σύνταγμα. Ο λόγος για μερικούς «ευυπόληπτους» γέρους, οι οποίοι λαμβάνουν πολλές συντάξεις. Μια σύνταξη αντιστοιχεί μέχρι και είκοσι μισθούς νέων επιστημόνων και αυτό τα λέει όλα. Άσχετο αν οι πολυσυνταξιούχοι σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχουν ούτε τα μισά πτυχία των νέων επιστημόνων. Οι «νικητές» στη δικαστική μάχη, κατέχουν ακόμη και σήμερα αξιώματα στην Δημοκρατία ενώ μερικοί αφυπηρέτησαν. Σχεδόν όλοι εργάστηκαν στην δημόσια υπηρεσία και σε άλλους «θώκους» κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Η πλάκα είναι ότι μερικοί από αυτούς, έχουν το θράσος να βγαίνουν στις τηλεοράσεις, να λένε για τα φακελάκια που δίνουν στους γάμους, για να δικαιολογήσουν τάχα την ανάγκη να λαμβάνουν «χρυσές» συντάξεις από τους φόρους των «πεινασμένων» συμπολιτών του.

Ο σοβαρός επιχειρηματίας, με δραστηριότητα σε πολλές χώρες, άνθρωπος που φέρνει «ζεστό χρήμα» στο νησί, πολίτης που μια ζωή πλήρωνε τους φόρους και τις υποχρεώσεις του, δεν άντεξε και εξοργισμένος μέσα στον καφενέ, άρχισε τα «μπινελίκια». «Εμείς φταίμε που τους ψηφίζουμε. Εμείς φταίμε που παραμένουμε στην Κύπρο. Εμείς φταίμε που τους ανεχόμαστε. Καλά όταν μας κούρεψαν τις καταθέσεις μας, όταν μας διέγραψαν τις μετοχές μας, όταν μας εξανάγκασαν, λόγω κουρέματος, να απολύσουμε εργαζομένους, όταν μας ανέτρεψαν την ζωή μας, δεν υπήρχε δικαιοσύνη;» Και φιλοσοφώντας «άνευ μαλακίας» πρόσθεσε απλά: «ευτυχώς δεν έχουν μαχαίρι, για να μας αφαιρέσουν το μυαλό και τις γνώσεις μας. Τώρα πλέον, η Κύπρος είναι μόνο για διακοπές. Οι δουλειές και οι επενδύσεις μας, θα γίνονται μόνο σε μεγάλες και σοβαρές χώρες.»

Είναι τρομερό και το μόνο που μπορεί να πει κανείς, είναι ότι ζούμε στην εποχή του πανικού και του παραλογισμού. Ενάμισι και πλέον χρόνο από την καταστροφή, από το κούρεμα, όχι μόνο των καταθέσεων, αλλά και της παραγωγικής δομής τους κράτους, το μόνο που γίνεται, είναι εξεταστικές επιτροπές, ανακρίσεις και επιβολή φόρων. Επί της ουσίας, δηλαδή πως θα επανεκκινήσει η οικονομία, δεν γίνεται ουσιαστικά τίποτα. Οι «τσιφλικάδες» του δημοσίου και της πολιτικοοικονομικής ελίτ, συνεχίζουν να απολαμβάνουν τα προνόμια τους, ενώ ο κοσμάκης «κουρεμένος» από μισθούς, άνεργος σε πολλές περιπτώσεις και βυθισμένος στα χρέη, βιώνει ένα ανείπωτο σιωπηλό δράμα. Αυτοί που τα «πήρανε» χοντρά, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, τιμωρούνται μόνο στην συνείδηση των πολιτών, οι οποίοι αναμένουν την «θεία δίκη» να «καθαρίσει» γι αυτά που οι ίδιοι αδυνατούν να πράξουν.