Φορολογήστε τους
νεκρούς για να επιβιώσουν οι ζωντανοί
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
25/8/2013
Οι ζωντανοί
ταγοί φορτώνουν, με δυσβάστακτα χρέη, τους αγέννητους, τις επόμενες γενιές.
Άραγε γιατί δεν τολμούν, οι ηγέτες του τόπου, να φορολογήσουν και τους νεκρούς;
Η υπόθεση μπορεί να κινείται στην σφαίρα του παραλόγου, αλλά η λύση του μακάβριου προβλήματος, βρέθηκε,
δοκιμάστηκε και πέτυχε στη «μάνα του καπιταλισμού», στη χώρα όπου μετριούνται,
αναλύονται και βαθμολογούνται τα πάντα. Από τα χρήματα στις Τράπεζες, μέχρι τα
συναισθήματα των ανθρώπων. Η φιλοσοφία της φορολογίας, στηρίζεται στην
θεωρία, ότι το κράτος προσφέρει στους
ζωντανούς, στους επιχειρηματίες, το χώρο –πάνω και κάτω από την γη- τους νόμους, τους θεσμούς και την ασφάλεια,
για να μπορέσουν να δουλέψουν και να παράγουν πλούτο.
Όταν φύγουν από
την ζωή, τότε θα πρέπει να πληρώσουν για τις υπηρεσίες που απόλαυσαν, σε όλη
την διάρκεια της ζωής τους. Έτσι όταν πεθάνει ένας πλούσιος, η περιουσία του,
σχεδόν μοιράζεται ανάμεσα στο κράτος και τους κληρονόμους του. Πίσω από την φιλοσοφία αυτή, βρίσκεται η
πικρή αλήθεια, που θέλει τα παιδιά των πλουσίων –εκτός από εξαιρέσεις- να είναι
«αχαΐρευτα». Όχι σπάνια διασκορπίζουν σε κραιπάλες, όλα όσα μάζευαν, με «αίμα
και με επιχειρηματικό δαιμόνιο» οι γονιοί τους, για μια ολόκληρη ζωή. Υπάρχει
και η θεωρία που θέλει τα παιδιά των πλουσίων, να διαλέγουν άλλες ασχολίες στην
ζωή τους, πιο απλές, οι οποίες ωστόσο προσφέρουν λιγότερο άγχος και αγωνίες και
σίγουρα περισσότερη ευτυχία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως βρίσκονται
ορισμένα «κοράκια» τα οποία αρπάζουν και διασκορπίζουν τον πλούτο, αφήνοντας το
κράτος χωρίς φορολογικά έσοδα.
Στην Κύπρο πριν
πάρα πολλά χρόνια και στα σχεδόν στα μουλωχτά, η Βουλή με πρόταση της
κυβέρνησης, κατάργησε την φορολογία για την κληρονομιά, με την δικαιολογία ότι
τα έσοδα ήταν πολύ χαμηλά και δεν κάλυπταν ούτε τις δαπάνες για συλλογή της
φορολογίας. Βεβαίως η αλήθεια ήταν αλλού, ήταν στο ποσοστό της φορολογίας, το
οποίο ήταν πολύ χαμηλό, μηδαμινό, ενώ αυτοί οι οποίοι επηρεάζονταν, ήταν οι
πολύ πλούσιοι. Δηλαδή αυτοί οι λίγοι, οι οποίοι μαζί με τους πολιτικούς
διαμορφώνουν τους νόμους και τους θεσμούς και νομίζουν ότι είναι
αναντικατάστατοι. Αυτοί οι οποίοι νομίζουν ότι θα ζήσουν χίλια χρόνια και
ξεχνούν ότι η γη διαθέτει πολλά νεκροταφεία.
Πριν μερικές
μέρες ήρθε στην επιφάνεια το κόλπο με τις λιμουζίνες, οι οποίες ήταν γραμμένες
σε γριούλες. Ο φόρος εισοδήματος, μπορεί να έκανε τέλεια την δουλειά του, αλλά
αυτό δεν σημαίνει ότι το σύστημα φορολογίας είναι σωστό. Δεν θα ήταν καλύτερα να υπήρχε ψηλότερος
φόρος, ώστε το κράτος να μαζεύει χρήματα και να μην πονοκεφάλιαζε, για την πηγή
των χρημάτων, αν βεβαίως δεν ήταν προϊόν κλοπής. Κανείς λογικός άνθρωπος, δεν
μπορεί να καταλάβει γιατί δεν καθιερώνεται ψηλότερος ΦΠΑ, για παράδειγμα 30%,
για τα είδη πολυτελείας. Θέλει ο άλλος να κυκλοφορεί με λιμουζίνα εκατοντάδων
χιλιάδων ευρώ, για να το παίζει ωραίος, γιατί θα πρέπει το σύστημα να του βάζει
ένα σωρό εμπόδια και να θέτει ένα σωρό ελέγχους, οι οποίοι δεν είναι πάντα
«αγνοί» και νόμιμοι.
Αλήθεια γιατί
δεν γίνονται ανάλογες έρευνες και για τα δισεκατομμύρια των Ρώσων, όσα
παρέμειναν στην Κύπρο; Η απάντηση βεβαίως είναι απλή, αφού αμέσως θα
μετακομίσουν τα δις σε φορολογικούς παράδεισους, όπως συνέβη πρόσφατα με το
«κούρεμα» των καταθέσεων. Για δεκαετίες η Κύπρος ήταν ένας φορολογικός
παράδεισος, γιατί κανένας δεν ρωτούσε από πού προέρχονταν τα χρήματα. Σήμερα
βάλαμε ένα σωρό κανόνες και διενεργούμε ένα σωρό ελέγχους, ελέω ευρωπαϊκής
νομιμότητας. Αλλά η πλάκα είναι ότι τα ξένα κεφάλαια, που προτιμούσαν κάποτε
την Κύπρο, μετακομίζουν από το νησί των «αγίων» στα νησιά των Παρθένων, τα
νησιά των Βρετανών. Παράπονο δεν έχουν ούτε οι ισχυροί εταίροι μας, οι
Λουξεμβουργιανοί, οι Ολλανδοί, οι Γερμανοί και άλλοι πολλοί οι οποίοι κάνουν
ότι θέλουν χωρίς να ρωτούν κανένα. Ευρω-υποκρισίας το εγκώμιο και καλά να
πάθουμε.
Σχόλια