Πάλη των γενεών με τερτίπια των εξουσιών

Πάλη των γενεών με τερτίπια των εξουσιών

 

 

«Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την

ουσία κι ονειρεύομαι»... τραγουδά ο Βασίλης Παπακων-

σταντίνου και οι «γκρινιάρηδες» δημοσιογράφοι, συνε-

χίζουν να ονειρεύονται, αναμένοντας την ουσία των ε-

νεργειών της νέας κυβέρνησης. Ο νέος Πρόεδρος της

Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ανέβασε τις προσ-

δοκίες για αλλαγή στα ουρανιά και ξαφνικά με την επι-

λογή των υπουργών και των άλλων αξιωματούχων της

κυβέρνησης του, προσγείωσε τους πάντες στην κυ-

πριακή πραγματικότητα. Στην πάλη των γενεών, φαίνε-

ται να υπερίσχυσε για μία ακόμη φορά το κατεστημένο

το οποίο κατέλαβε τα Υπουργεία κλειδιά, τα οποία θα

καθορίσουν το μέλλον αυτού του τόπου, για τις επόμε-

νες δεκαετίες. Στο όνομα του «ενώνουμε δυνάμεις» ι-

κανοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό οι «κομματικές ισορ-

ροπίες», ενώ έμειναν εκτός οι άξιοι εκτός κομματικών

δομών. Για ακόμη μία φορά, οι πολίτες έμειναν θεατές

των τερτιπιών της εξουσίας.

 

Οι ηγέτες κρίνονται κυρίως από τους συνεργάτες τους,

από την «αυλή» τους και οι «άνθρωποι του Προέδρου»

είναι αυτοί, που είτε θα τον αναδείξουν είτε θα τον κα-

ταστρέψουν. Ο Νίκος Αναστασιάδης με τη μεγάλη πεί-

ρα της ζωής και την τεράστια πολιτική εμπειρία που

διαθέτει, σίγουρα κάτι ξέρει παραπάνω. «Σκανδάλισε»

με την ανάθεση των σημαντικότερων χαρτοφυλακίων

σε συνταξιούχους, με την ανάθεση υπουργικών θώκων

σε ανθρώπους που δημιουργούν αμφιβολίες για τις ι-

κανότητες τους και κυρίως με την απουσία γυναικών. Ω-

στόσο, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, με την επιλογή αν-

θρώπων που κάνουν τη διαφορά και δίνουν την ελπίδα,

ότι επιτέλους κάτι θα αλλάξει σε αυτό τον τόπο.

Κανένας δεν μπορεί να κριθεί πριν δοκιμαστεί και πριν

μιλήσουν τα έργα του. Βρισκόμαστε σε κατάσταση «έ-

κτακτης ανάγκης» και σίγουρα τα λάθη δεν επιτρέπο-

νται ή μπορεί να καταστούν και μοιραία. Ο νέος Πρόε-

δρος επιλέγοντας έμπειρους ανθρώπους, σίγουρα μει-

ώνει τον κίνδυνο για λάθη. Ωστόσο, μειώνει ή και απο-

κλείει αυτό που καλείται «οικονομικό και πολιτικό άλ-

μα» το οποίο μπορεί να μετατρέψει την κρίση, σε ευ-

καιρία για μεγάλες αλλαγές. Ο χρόνος θα δείξει αν ο Νί-

κος Αναστασιάδης έκανε την καλύτερη επιλογή για τη

σημερινή περίοδο που διανύουμε. Ωστόσο, με τα σημε-

ρινά δεδομένα δεν φαίνεται να έπεισε, ότι επέλεξε

τους καλύτερους.

 

Κατά τη διαδικασία επιλογής υπουργών ξεχώρισαν οι

περιπτώσεις δύο ανθρώπων. Η πρώτη του «άγνωστου»

Γιώργου Λακκοτρύπη, του φίλου του Μπιλ Γκέιτς, ενός

από τους ισχυρότερους και πλουσιότερους ανθρώπους

στη γη. Ο άνθρωπος άφησε τη διοίκηση της Microsoft

σε 25 χώρες για να αναλάβει το «καυτό» υπουργείο Ε-

νέργειας. Ο Γιώργος Λακκοτρύπης, είναι ένας από τους

πολλούς σπουδαίους Κυπρίους, που θέλησε –πιστεύω

αλτρουιστικά– να προσφέρει στην ιδιαίτερή του πατρί-

δα. Το ερώτημα είναι πόσο θα αντέξει τη δυσκίνητη

γραφειοκρατία και πόσο θα μπορέσει να ξεφύγει από

τις παγίδες που σίγουρα θα του στήσει το κατεστημένο.

 

Η απλή απορία είναι αν θα μάθει όλους τους υπαλλή-

λους να χρησιμοποιούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

Ξεχώρισε και η περίπτωση του νεαρού Μιχάλη Γιωρ-

γάλλα, του εκπροσώπου Τύπου του ΕΥΡΩΚΟ, ο οποίος

απέρριψε το υπουργικό χαρτοφυλάκιο, για προσωπι-

κούς λόγους και παρά τις εκκλήσεις του Νίκου Αναστα-

σιάδη. Ο άνθρωπος δήλωσε ότι έβαλε τα πράγματα κά-

τω, ως επιστήμονας, ως χημικός μηχανικός και αποφά-

σισε να μην αποδεχθεί τον περιζήτητο θώκο. Η περί-

πτωση Μιχάλη Γιωργάλλα, θυμίζει την περίπτωση ενός

άλλου σπουδαίου και φωτισμένου επιστήμονα, ο οποί-

ος απέρριψε υπουργικό θώκο επί διακυβέρνησης Κλη-

ρίδη. Αργότερα ομολογούσε ότι απέρριψε το χαρτοφυ-

λάκιο για χάρη των παιδιών του και συναισθανόμενος

το βάρος της ευθύνης. «Αν αναλάμβανα θα έπρεπε να

συγκρουστώ με καταστημένα. Σίγουρα σε μερικούς μή-

νες θα αναγκαζόμουν να παραιτηθώ και τότε ποιος θα

με προσλάμβανε και τότε πού θα έβρισκα δουλειά;»

 

Οι δημοσιογράφοι έχουν ευθύνη να στέκονται απένα-

ντι και από τη νέα κυβέρνηση. Να μη χαρίζονται ούτε

για τα λάθη, αλλά ούτε και να αποκρύπτουν τα επιτεύγ-

ματα της. Ο τόπος έχει ανάγκη από πικρές αλήθειες, α-

πό δημόσιο έλεγχο των εξουσιών και κυρίως από αλή-

θειες. Η δημοσιογραφία είναι «σταυρός» για τους λει-

τουργούς της αλλά και απαραίτητο συστατικό της Δημο-

κρατίας. Τέλος, να υπενθυμίσουμε ένα από τα σπουδαι-

ότερα κείμενα πολιτικής διακυβέρνησης, τον ηγεμόνα

του Μεγάλου Φωτίου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως

(810 μ.Χ.- 893 μ.Χ.). Σημειώνει μεταξύ άλλων: «υπεύ-

θυνοι για τη φαυλότητα ή τη σπουδαιότητα μιας χώρας

είναι οι άρχοντες, αφού φαύλοι άρχοντες διαπλάθουν

φαύλους πολίτες… Το ήθος των αρχόντων γίνεται νόμος

για τους υπηκόους τους…. Οι φαύλοι που περιστοιχί-

ζουν τον άρχοντα, διαβάλλουν και το δικό του ήθος….

Λένε πως άξιος άρχοντας είναι όποιος κάνει μεγάλη μια

μικρή χώρα. Εγώ όμως λέω πως ακόμα σημαντικότερο

είναι αν κατορθώσει να κάνει σπουδαία μια πολιτεία

φαύλη».

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/3/2013