Τα τελευταία Χριστούγεννα στο απατηλό ευρωόνειρο

➧

Μεγαλοπαράγοντας με περγαμηνές, τακτικός θαμώ-

νας των τηλεοπτικών παραθύρων, πάμπλουτος με δε-

κάδες υπαλλήλους και θερμός οπαδών των αλλαγών

που προωθούν οι τροϊκανοί, έχει τη φήμη ότι κανέ-

νας μέχρι σήμερα υπάλληλος του δεν κατάφερε να

αφυπηρετήσει, στο γραφείο που δούλευε σαν «σκυ-

λί» για δεκαετίες. Μόλις ο ευσυνείδητος εργαζόμε-

νος –αν δεν ήταν, θα απολυόταν από την πρώτη βδο-

μάδα– έφθανε στην ηλικία μεταξύ 45 και 55 χρόνων,

έβλεπε την πόρτα της εξόδου, αφού καταργούσαν τη

θέση του. Την ίδια ώρα προσλάμβαναν στη θέση του

άλλον, νεότερο, με μόνη διαφορά, ότι δούλευε κάτω

από άλλο τίτλο. Το κόλπο αυτό ακολουθούσαν για δε-

καετίες δεκάδες μεγαλόσχημοι, κατά κανόνα φορο-

φυγάδες ή καλύτερα εκμεταλλευτές του γράμματος

του νόμου. Το Υπουργείο Εργασίας φυσικά πληρώνει

για πλεονάζον προσωπικό, οι εργαζόμενοι πληρώ-

νουν ένα σωρό χρήματα για κοινωνικές ασφαλίσεις

και στο τέλος της ημέρας οι «πάνω» είναι ευχαριστη-

μένοι και οι «κάτω» δυστυχισμένοι.

➧

Το σύστημα με τους νόμους και τα παραθυράκια του,

φυσικά δεν το έστησαν οι εργαζόμενοι, αλλά οι έχο-

ντες και κατέχοντες, παρέα με τους νομοθέτες και

τους κυβερνώντες. Εδώ και λίγα χρόνια άρχισε να ε-

φαρμόζεται η «μόδα» της επέκτασης του ορίου αφυ-

πηρέτησης, στο όνομα της αύξησης του προσδόκιμου

ηλικίας. Οι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι πλησιάζουν

προς την έξοδο, συνεχίζουν για ακόμη μερικά χρόνια

να λαμβάνουν «βασιλικούς» μισθούς, την ώρα που η

εξακολουθεί να παραμένει άγνωστη λέξη ο όρος πα-

ραγωγικότητα. Την ίδια ώρα η ανεργία των νέων ε-

κτοξεύτηκε στα ύψη και σχεδόν ένας στους δύο νέ-

ους επιστήμονες, δεν μπορεί να εφαρμόσει τις γνώ-

σεις που απέκτησε με ατέλειωτα ξενύχτια και τερά-

στιες οικονομικές δαπάνες.

➧

Η πονηρή λογική, την οποία εφαρμόζουν όλοι οι «έ-

ξυπνοι» διευθυντάδες στον ιδιωτικό τομέα, λέει ότι

συμφέρει να προσλαμβάνεις άντρες, γιατί δεν πρό-

κειται να γεννήσουν παιδιά, γιατί δεν πρόκειται να έ-

χουν «περίοδο» και γιατί αντέχουν και καμία φωνή.

Μετρώντας καθημερινώς την παραγωγικότητα, επι-

μένουν ότι συμφέρει να απολύσεις ένα μεσήλικα, α-

φού με τα ίδια χρήματα προσλαμβάνεις δύο νέους,

οι οποίοι επιπλέον έχουν και τις γνώσεις και την όρε-

ξη, να παράγουν διπλάσια από τους απολυμένους με-

σήλικες. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις για δύσκολες

δουλειές, όπως οι δικηγόροι, όπου η εμπειρία και η

εξυπνάδα, μετρά διπλά για τα αφεντικά.

➧

Η απατηλή βούληση των ισχυρών του ιδιωτικού το-

μέα, άρχισε να εφαρμόζεται με βίαιο τρόπο στο Δη-

μόσιο, όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και σε όλη την Ευ-

ρώπη, στο όνομα πάντα του φιλελευθερισμού και

της χρεοκοπίας των κρατών. Αυξάνεται το όριο αφυ-

πηρέτησης, άρα αυξάνεται η περίοδος ακινησίας της

δημόσιας μηχανής, άρα παραμένει η αφρόκρεμα των

νέων να σκοτώνεται για μια κακοπληρωμένη θεσού-

λα στον ιδιωτικό τομέα. Φυσικά, κανένας από τους ι-

σχυρούς του κράτους, δεν νοιάζεται για πάταξη της

αιτίας του προβλήματος, που δεν είναι άλλη από τη

φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή.

➧

Πρόσφατα το ευρωπαϊκό κανάλι ενημέρωσης

EURONEWS, είχε ένα καταπληκτικό ρεπορτάζ με θέ-

μα «τα τελευταία Χριστούγεννα στην Ευρώπη». Εντό-

πισε μερικούς νέους με πολλά πτυχία, σε διάφορες

χώρες της νότιας Ευρώπης, οι οποίοι θα αναχωρή-

σουν με τη νέα χρονιά για την Αυστραλία και την

Αργεντινή. Η κάμερα ακολουθούσε τους νέους σε α-

ποχαιρετιστήρια πάρτι και έλαβε συνεντεύξεις από

τους φίλους και συγγενείς των ανθρώπων που ξενι-

τεύονται ίσως για πάντα. Η φυγή των νέων της Ευ-

ρώπης, αποτελεί ίσως το ισχυρότερο χαστούκι στο

κατεστημένο των Βρυξελλών, το οποίο γι’ αλλού κί-

νησε και γι’ αλλού οι «γερμαναράδες» τους πάνε. Και

όλα αυτά την ώρα που Αμερικανοί «κυνηγούν κεφά-

λια» έξυπνων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο και χρυ-

σοπληρώνουν τους ανθρώπους με πτυχία και όρεξη

για δουλειά.

➧

Η κρίση δεν είναι στην ουσία οικονομικό μέγεθος,

αλλά είναι βασικά πρόβλημα ηθικής και αδυναμίας ε-

φαρμογής των νόμων. Οι άνθρωποι που δεν χορταί-

νουν με τίποτα, που νομίζουν ότι θα ζήσουν χίλια

χρόνια, «πατούν επί πτωμάτων» και τελικά αποπα-

τούν στα ίδια τα παιδιά τους, φορτώνοντάς τους χρέη

και δυστυχία. Αλλά όλα εδώ πληρώνονται και η ε-

μπειρία της ζωής δείχνει ότι όσα φέρνει η ώρα δεν

τα φέρνει ο χρόνος. Υπομονή και θα ανέβει ο ήλιος

της δικαιοσύνης. Και αυτό δεν είναι ευχή αλλά εμπει-

ρία ζωής, ιστορικά αποδεδειγμένο. Εξάλλου, η ευτυ-

χία δεν έχει σχέση με τα πλούτη.