Άλλο το καταστροφικό 1974 και άλλο το μνημονιακό 2013

➧

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ της Χαλιμάς, χαρακτήριζε σοβαρός πο-

λιτικός παράγοντας του τόπου, μεγάλης ηλικίας, το ε-

πιχείρημα ή την προπαγάνδα, ότι θα ανακάμψει σή-

μερα η οικονομία, όπως ανάκαμψε μετά την κατα-

στροφή του 1974. Ο άνθρωπος, ο οποίος συνέβαλε

τα μέγιστα και ήταν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές

για την ανασυγκρότησης της οικονομίας, μετά την

τουρκική εισβολή, έλεγε ότι η μεγαλύτερη διαφορά,

έγκειται στο γεγονός, ότι λαός πριν 38 χρόνια ήταν

τρομαγμένος και ενωμένος, ενώ σήμερα ο καθένας

έστησε το «μπαϊράκι» του και περιμένει «αρακτός

και λάιτ» τον από μηχανής θεό, για να τον σώσει.

Ακόμη και οι διαμαρτυρίες γίνονται κατά ομάδα συμ-

φερόντων, ενώ οι μισοί εργαζόμενοι, μισούν τους

άλλους μισούς, γιατί έτυχε να δουλεύουν στον δημό-

σιο τομέα. Από την άλλη, αυτοί που ξέρουν καλά τα

κόλπα, ούτε που κινήθηκαν. Πέτυχαν ως δια μαγείας

τα αδύνατα, δηλαδή να τροποποιηθεί το μνημονιακό

νομοσχέδιο για τα ακίνητα, να μην ψηφιστεί η αύξη-

ση των φόρων στα πούρα και το χειρότερο να μην ε-

πηρεαστούν ουσιαστικά, τα αφορολόγητα προνόμια,

της ελίτ της δημόσιας υπηρεσίας και των αξιωματού-

χων του κράτους, οι οποίοι φέρουν και τη μεγαλύτε-

ρη ευθύνη για τη σημερινή οικονομική καταστροφή.

➧

ΠΡΙΝ τέσσερεις δεκαετίες, ο κοσμάκης σκοτωνόταν

κυρίως για ιδεολογικούς λόγους, για το απατηλό ό-

νειρο της Ένωσης και δευτερευόντως για τα πάθη

και τις φιλοδοξίες του. Σήμερα ο κοσμάκης πατά επί

πτωμάτων, για να διατηρήσει τη θεσούλα του και από

εκεί και πέρα «γαία πυρί μιχθήτω». Απλά βλέπει ότι

το παιγνίδι, είναι και στημένο και προδομένο. Τότε, ο

Μακάριος και όλο το κατεστημένο της εποχής, έστει-

λαν όλους τους πραξικοπηματίες στις αραβικές χώ-

ρες, αφενός για να δουλέψουν και να θρέψουν τις

οικογένειες τους και αφετέρου να αποτρέψουν ανα-

ζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου. Την ίδια ώρα διέ-

λυσαν κοινωνικούς δεσμούς εκατονταετιών, διασκορ-

πίζοντας τους πρόσφυγες σε όλη την Κύπρο. Πολλοί

κοινοτάρχες ζήτησαν γη από τον Μακάριο, για να ε-

γκατασταθούν όλοι οι πρόσφυγες, του ίδιου κατεχό-

μενου χωριού. Μόνο που δεν φάγαμε ξύλο, ήταν το

σχόλιο κοινοτάρχη που συνάντησε τον Μακάριο στην

Αρχιεπισκοπή το 1975.

➧

ΑΚΟΜΗ το 1974 η οικονομική ελίτ του τόπου, αποτε-

λείτο κυρίως από αυτοδημιούργητους επιχειρημα-

τίες, οι οποίοι ήξεραν πως κερδίζονται τα λεφτά. Άρα

γνώριζαν καλά πως θα δούλευαν για να αναστήσουν

την οικονομία. Σήμερα η οικονομική ελίτ του τόπου,

δεν ξέρει να δουλεύει, αφού έμαθε να ζει και να

πλουτίζει, ξεπλένοντας τα «κλεμμένα και μαύρα» κε-

φάλαια, ορισμένων μεγαλοαπατεώνων, είτε από τον

Λίβανο, είτε από το Ιράκ, είτε από την τότε Γιουγκο-

σλαβία, είτε και από την Ρωσία. Οι συνεργοί τους στο

νησί, έμαθαν καλά το κόλπο και τα αιμοσταγή τους

κέρδη, τα προωθούν στις σκοτεινές τράπεζες της

Ελβετίας και άλλων φορολογικών παραδείσων, αφή-

νοντας τους συμπατριώτες τους, να τρέχουν σε συσ-

σίτια και να εκλιπαρούν για μια δουλίτσα. Στίγμα και

ντροπή για την κοινωνία θα αποτελεί για χρόνια, η

διαδήλωση των αναπήρων έξω από την Βουλή, η ο-

ποία διέλυσε και τον τελευταίο «φερετζέ» της καθω-

σπρέπει κοινωνίας μας.

➧

Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ λαός είναι όπως το κυπριακό γαϊδούρι.

Ανέχεται, αντέχει, υπομένει, αλλά όταν αγανακτήσει,

όταν δεν αντέχει το βάρος, κλωτσά με τόση δύναμη,

ικανή να σκοτώσει ανθρώπους. Σήμερα, ο κοσμάκης

υποφέρει πραγματικά, έστω και αν η πολιτική και οι-

κονομική ελίτ του τόπου, νομίζει ότι τα δράματα στη

γειτονιά του, συμβαίνουν σε άλλη χώρα. Ακόμη και

οι τραγωδίες ανθρώπων που παρελαύνουν από τις

τηλεοράσεις, φαίνεται να αντιμετωπίζονται, όπως α-

ντιμετωπίζονται οι εικόνες των πεινασμένων της

Αφρικής. Δηλαδή, αλλάζουν κανάλι και δίνουν και

κάποια ελεημοσύνη, έτσι για να έχουμε να λέμε και

κάτι στη συνείδηση μας, που κλωτσά και αυτή όπως

τα κυπριακά γαϊδούρια.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6-1-2013