Ο καπνός των πούρων δεν καλύπτει τη συνείδηση
➧
Ανενόχλητοι θα απολαύσουν τα πούρα τους, οι λε-
φτάδες της Κύπρου και στις χριστουγεννιάτικες γιορ-
τές. Ο φόρος παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, κατ’ εξαί-
ρεση σε σχέση με τα άλλα «λαϊκά» καπνικά προϊόντα,
στα οποία η φορολογία εκτοξεύτηκε στα ύψη. Μπορεί
να ουρλιάζει ο Γιώργος Περδίκης, μπορεί το ΑΚΕΛ
προς τιμή του, να κατέθεσε πρόταση νόμου για αύξηση
του φόρου, αλλά η «πίεση του χρόνου» τάχατες, άφησε
τη συζήτηση της πρότασης για μετά τις γιορτές. Κατά
παράδοξο τρόπο οι αντιπρόσωποι του λαού, χωρίς δεύ-
τερη σκέψη, περιέκοψαν τα επιδόματα των αναπήρων,
των πολυτέκνων, των μανάδων και άλλων αδύναμων
τάξεων του λαού, στο όνομα της Τρόικας και της σωτη-
ρίας του τόπου. Ωστόσο, η πλειοψηφία της Βουλής α-
πέρριψε την αποκοπή, έστω και κατά 15% των επιδο-
μάτων των αξιωματούχων του κράτους, όπως πρότειναν
οι Οικολόγοι και χωρίς να πουν λέξη.
➧
Η πορεία διαμαρτυρίας των αναξιοπαθούντων έξω α-
πό τη Βουλή ήταν ό,τι πιο θλιβερό συνέβη τα τελευταία
χρόνια στον τόπο μας. Αποτελεί το ισχυρότερο χαστού-
κι στο πολιτικό κατεστημένο και θα τύπτει τη συνείδη-
ση όχι μόνο των πολιτικών, αλλά και όλων των αρτιμε-
λών πολιτών σε αυτό τον έρμο τόπο. Ντροπή αποτελεί
και ο μυστικός αριθμός των αυτοκτονιών, ελέω οικονο-
μικής κρίσης, τον οποίο αποκαλύπτουν στα μουλωχτά
οι συγγενείς των θυμάτων και οι ψυχίατροι. Και το σί-
γουρο είναι ότι ο καπνός των πούρων που θα καίνε στα
χριστουγεννιάτικα και πρωτοχρονιάτικα πάρτι, δεν πρό-
κειται να καλύψει τις εικόνες των αναπήρων στο δρόμο
του Κοινοβουλίου και δεν θα απαλύνει τα χαστούκια
στη συνείδηση των εχόντων αυτού του «φτωχού» τό-
που.
➧
Η απλή απορία όλων των απλών ανθρώπων, είναι
γιατί ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γιατί χάρισαν
δύο εκατομμύρια ευρώ, όπως προϋπολογίζονται τα έ-
σοδα από την αύξηση των φόρων στα πούρα, ώστε να
μη χρειαστεί να περικοπούν τα επιδόματα στους ανα-
ξιοπαθούντες; Χιλιάδες είναι πλέον και οι πεινασμένοι
οι οποίοι σιτίζονται από Εκκλησίες και άλλα ιδρύματα.
Αλήθεια πώς θα μπορέσουν να απολαύσουν τα «γκουρ-
μέ» λουκούλλεια δείπνα τους, κατά τις γιορτές, όλοι
αυτοί που έχουν αποθηκευμένα εκατομμύρια στις Τρά-
πεζες, ώστε να ζήσουν σαν βασιλιάδες και αυτοί και τα
εγγόνια τους, για τις επόμενες δέκα γενιές; Ευτυχώς υ-
πάρχουν και εξαιρέσεις και κάποιοι ευαίσθητοι πλούσι-
οι, βγάζουν από τις τσέπες τους, πολλά από τα περισ-
σεύματα τους, μαζί με τους φτωχούς που προσφέρουν
από τα υστερήματα τους, ώστε να μην πεθάνουν από
την πείνα οι αδελφοί τους. Μόνο αντάλλαγμα η σωτη-
ρία της «ψυχής» τους.
➧
Το πολιτικό κατεστημένο «παίζει πελλόν» και για τις
περικοπές των προνομιακών ωφελημάτων των αξιωμα-
τούχων. Οι μισθοί του Προέδρου, των υπουργών και
των άλλων αξιωματούχων του κράτους αυξάνονται, αντί
να μειώνονται. Τα προκλητικά επιδόματα, εξωτερικού,
τηλεφώνου, οδοιπορικών, καφέδων και άλλων ακατα-
νόητων δικαιολογιών, συνεχίζουν να καταβάλλονται,
παρά τις εξαγγελίες για περικοπές. Καλά, δεν ξέρουν
ότι υπάρχουν οι πιστωτικές κάρτες, με τις οποίες θα
μπορούσαν να πληρώνουν, όταν πηγαίνουν στο εξωτε-
ρικό, όταν κερνούν καφέδες και όταν τηλεφωνούν. Με
τον τρόπο αυτό θα μπορούν να ελέγχονται αυτόματα οι
αξιωματούχοι, ώστε να φαίνεται αν ξοδεύουν αυτά τα
χρήματα για τον σκοπό που τα λαμβάνουν. Ντροπή απο-
τελεί και η «κουτοπονηριά» με τις περικοπές μισθών
του Δημοσίου, οι οποίες κατά παράδοξο τρόπο, οι κλί-
μακες σταματούν γύρω στις πέντε χιλιάδες ευρώ. Οι
«τρελοί» Γάλλοι, επέβαλαν και τρελές φορολογίες, ο-
δηγώντας σε εθελούσια εξορία, αυτούς που δεν αγα-
πούν την πατρίδα τους, απαλλάσσονταν τη χώρα από
«μικρούς» ανθρώπους.
➧
Το Μνημόνιο και τα μέτρα της Τρόικας, διαλύουν τη
λεγόμενη μεσαία τάξη, κάνοντας τους πλούσιους πλου-
σιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Στη μάνα
του καπιταλισμού, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υψηλό-
τερος φόρος είναι ο φόρος κληρονομιάς, ο οποίος
στην Κύπρο καταργήθηκε πριν από μερικά χρόνια. Ας
επανέλθει τουλάχιστον αυτός ο φόρος, αφού θα αγγί-
ζει τους νεκρούς και όχι τους «πονηρούς» ζωντανούς.
Είναι καιρός να υπάρξει προβληματισμός και για τις κλί-
μακες του ΦΠΑ. Να συνενωθούν οι δύο πρώτες κατη-
γορίες και να δημιουργηθεί μια νέα για τα είδη πολυτε-
λείας. Δεν είναι δυνατό να πληρώνουν τον ίδιο φόρο οι
φτωχοί που αγοράζουν ένα μικρό αυτοκίνητο για τη
δουλειά τους και αυτοί που αγοράζουν λιμουζίνες για
να «καπαρτίζουν». Η δικαιοσύνη δεν είναι λόγια, αλλά
βούληση για τομές και ευφάνταστες προτάσεις. Και
φυσικά όλα εδώ πληρώνονται, δυστυχώς ή ευτυχώς με
λίγη καθυστέρηση χρόνου.
Σχόλια