Απέκτησαν όνομα οι φοβεροί τραπεζίτες

➧

Πριν από μερικά χρόνια ένας ξένος μεγαλοεπενδυτής,

ο οποίος θέλησε να δραστηριοποιηθεί και στην Κύπρο,

ρώτησε ποια είναι η «ταρίφα» των δημοσιογράφων και

πόσους πρέπει να «λαδώσει». Ο έμπειρος άνθρωπος

που ρώτησε, γέλασε με νόημα. Οι δημοσιογράφοι, του

είπε, είναι «αρνιά» και οι «λύκοι» είναι οι καναλάρχες

και οι εκδότες. Οι δημοσιογράφοι είναι «ψωριάρηδες»

και ζουν με ψίχουλα και δανεικά. Μ’ ένα τραπέζι τους

έχεις στο χέρι. Οι καναλάρχες και οι εκδότες είναι αυ-

τοί που απολαμβάνουν θεσμικά, φορολογικά και άλλα

προνόμια, είναι αυτοί που ανεβάζουν και κατεβάζουν

υπουργούς και Προέδρους. Αν θέλεις, λοιπόν, να κά-

νεις εύκολα τη δουλειά σου, θα πρέπει να πληρώσεις

γερά για διαφήμιση και όλα τ’ άλλα γίνονται. Ο πολυε-

κατομμυριούχους έμαθε το μυστικό και έκανε μια χα-

ρά τη δουλειά του.

➧

Για δεκαετίες οι τράπεζες αποτελούσαν τις «ιερές α-

γελάδες» των Μέσων Ενημέρωσης. Τα «σκάνδαλα» τα

«ρουσφέτια» ακόμη και οι χοντρές κλοπές σκεπάζο-

νταν, ώστε να μη χαλάσει το καλό όνομα των τραπε-

ζών. Οι κακοί υπάλληλοι απολύονταν, ενώ ελάχιστοι ο-

δηγούνταν ενώπιον της δικαιοσύνης. Φυσικά, ούτε λό-

γος για δημοσιοποίηση των υποθέσεων. Τα άλλα περί

διαπλοκής, περί ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, τα

περί περίεργων καταθέσεων δισεκατομμυρίων από ξέ-

νους, αποτελούσαν κοινό μυστικό το οποίο αποκάλυ-

πταν συνήθως «κακά» ξένα μέσα ενημέρωσης και

«κακοί» ξένοι οργανισμοί, οι οποίοι ήθελαν –όπως λέ-

γαμε– να μας αρπάξουν τα δισεκατομμύρια.

➧

Ο κοσμάκης ο οποίος πλήρωνε για δεκαετίες εξωφρε-

νικά ψηλά επιτόκια –τα δανειστικά ξεπερνούσαν συνο-

λικά το 13% και τα καταθετικά γύρω στο 5%– έλεγε κι

ευχαριστώ, για τους καλούς τραπεζίτες οι οποίοι τους

έδιναν δάνεια. Οι νοικοκυραίοι θυμούνταν τις ιστορίες

των παππούδων τους, για τους «φιλάνθρωπους» τοκο-

γλύφους οι οποίοι τους «έτρωγαν» κάθε χρόνο κι ένα

χωράφι. Ήταν τότε οι άνθρωποι πεινασμένοι –κυριο-

λεκτικά– και θα μπορούσαν να τους αρπάξουν οι τοκο-

γλύφοι όλη την περιουσία τους σ’ ένα χρόνο. Εξάλλου,

με άδειο στομάχι, τότε, πολλά χωριά, σύσσωμα, άλλα-

ζαν και την πίστη τους.

➧

Έχει ο καιρός γυρίσματα και σήμερα οι τράπεζες βρί-

σκονται στη «μούτη του σιεππέτου» και στο στόχαστρο

των πάλαι ποτέ υμνητών τους. Οι διαφημίσεις μειώθη-

καν, το σκάνδαλο των επενδύσεων στο εξωτερικό και

η απάτη των αξιογράφων, η οποία οδηγεί στην εξα-

θλίωση χιλιάδες πολίτες, απελευθέρωσαν σε μεγάλο

βαθμό τις πένες των δημοσιογράφων και άρχισαν να

αποκαλύπτουν πράγματα και θαύματα ή καλύτερα να

γράφουν αυτά που δεν τολμούσαν να αγγίξουν στο

παρελθόν. Άρχισαν να αποκαλύπτουν ακόμη και ονό-

ματα των φοβερών τραπεζιτών. Αποκαλύπτονται οι ε-

ξωφρενικά ψηλοί μισθοί των διοικητικών συμβούλων

και των διευθυντών και η απίστευτη αυτοκαταστροφι-

κή μανία των τραπεζιτών. Αγόραζαν τράπεζες σε όλο

τον κόσμο, με ξένα χρήματα, λες και ήταν κοσμοκρά-

τορες, ξεχνώντας τις ευθύνες τους χρηματιστηριακού

σκανδάλου αλλά και τα εξωφρενικά ψηλά επιτόκια

που δεν δικαιολογούνται, με καμιά οικονομική θεωρία.

➧

Τη σκυτάλη πήραν μερικοί βουλευτές οι οποίοι, με τη

σιγουριά της ασυλίας, άρχισαν να ζητούν στοιχεία για

μισθούς, επιδόματα, δάνεια και τα άλλα προνόμια των

τραπεζιτών. Και όλα αυτά, μαζί με τα ασταμάτητα πυρά

κατά του Προέδρου Χριστόφια, και των τέως, Χαρίλα-

ου Σταυράκη, Αθανάσιου Ορφανίδη αλλά και των άλ-

λων αρμοδίων, που έφεραν ή καλύτερα δεν κατάφε-

ραν να ανακόψουν την καταστροφή.

➧

Ο κοσμάκης ο οποίος ξέχασε σε μεγάλο βαθμό την α-

πάτη του χρηματιστηρίου, που καταχώνιασε την πίκρα

για τους ανθρώπους που τον ξεγέλασαν και βίωσε ε-

νοχικά συναισθήματα για τη δική του αλαζονεία, σήμε-

ρα δεν ανέχεται την απαίτηση του συστήματος εξου-

σίας –πολιτικής και οικονομικής– να πληρώσουν οι φο-

ρολογούμενοι την τραπεζική μεγαλομανία. Πριν από

μία δεκαετία ο κοσμάκης είχε δουλειά και είχε ευκαι-

ρίες για να ζήσει. Σήμερα η οικονομική κρίση έφερε

ανεργία, έφερε κοινωνικά προβλήματα, μοναξιά, κατα-

θλίψεις, ψυχολογικές δυσλειτουργίες και προκαλεί αι-

σθήματα οργής και μίσους, κατά παντός αγνώστου.

➧

Αλλά «έχει ο Θεός….» ο οποίος δεν εγκαταλείπει τους

φτωχούς και καταφρονημένους, οι οποίοι ξέρουν να

λένε ευχαριστώ και να αγαπούν. Βρέθηκε το φυσικό

αέριο, το οποίο αποτελεί ευλογία και τη μόνη ελπίδα,

ότι δεν θα επιστρέψουμε στις εποχές της φτώχιας και

της πείνας. Φτάνει οι ταγοί να μη θελήσουν να σπρώ-

ξουν την Κύπρο προς την Αφρική, αλλά να την οδηγή-

σουν προς την Ευρώπη. Φτάνει το πάθημα με τις τρά-

πεζες που έβγαλαν φτερά όπως τα μυρμήγκια, να γί-

νει μάθημα. Φτάνει το χρήμα να μη φθάσει ποτέ σε α-

μαρτωλούς εθνικιστές που νομίζουν ότι θα ξεπλύνουν

τις ενοχές της ήττα του 1974 με ένα νέο πόλεμο. Φτά-

νει να θυμούνται οι μεγαλόσχημοι ότι όλα εδώ πληρώ-

νονται με τον ένα ή τον άλλο φοβερό τρόπο.