Η κυπριακή βερσιόν των λόμπυ, άκουε πριν από με-
ρικά χρόνια στο μότο «όποιος παίξει την πουρού έξω
από τη Βουλή κερδίζει ό,τι θέλει». Ήταν θαυματουρ-
γική η πρακτική, αφού σχεδόν πάντα, ικανοποιού-
νταν τα αιτήματα των ομάδων πίεσης. Σήμερα τα λό-
μπυ αναβαθμίστηκαν και εισήλθαν εντός της Βουλής.
Η πλάκα είναι ότι εφαρμόζουν την ίδια τακτική, των
φωνών και των απειλών, εναντίον βουλευτών και τε-
χνοκρατών, όχι στο πεζοδρόμιο, αλλά επί των βου-
λευτικών εδράνων.
➧ Πριν από μερικές μέρες είδαμε πράγματα και θαύ-
ματα, εντός της αίθουσας της Επιτροπής Συγκοινω-
νιών της Βουλής, με την καλλίμορφη ταξιτζίνα, με τα
τρία ορφανά, να ουρλιάζει και να κτυπά με οργή τα
χέρια της. Η αντίδραση των βουλευτών ήταν ένα πι-
κρό χαμόγελο, το οποίο έκρυβε την αμηχανία τους.
Οι αγριό-μορφοι ταξιτζήδες, ομολόγησαν δημοσίως
και «on camera» τις μικρο-απατεωνιές που επιτε-
λούν, προκαλώντας τον γέλωτα των ακροατών, αλλά
και την οργή των τεχνοκρατών, οι οποίοι απειλούσαν
θεούς και δαίμονες.
➧ Αιτία του κακού, φυσικά δεν είναι οι ταξιτζήδες, αλ-
λά η κακή νοούμενη δημοκρατική πρακτική, για την
πρόσκληση ατόμων στη Βουλή, για να εκφράσουν
τάχα την άποψή του. Την ίδια ώρα παραγνωρίζονται
οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των ταξιτζήδων ή των
άλλων ομάδων που διαμαρτύρονται. Και με αυτό τον
τρόπο, δίνεται ένα ηχηρό χαστούκι στον συνδικαλι-
σμό, στο όνομα της δημοκρατικότητας.
➧ Η πρόσκληση ατόμων στο κοινοβούλιο, δεν είναι κα-
θόλου αθώα, αλλά υποκρύπτει εκλογικά μικροσυμ-
φέροντα βουλευτών κυρίως της επαρχίας. Στρατοί α-
πό μουχταραίους και τοπικούς άρχοντες κατακλύζουν
τα βουλευτικά έδρα, σε μακρόσυρτες συνεδριάσεις,
οι οποίες κατά κανόνα τελειώνουν με αναθεματισμό
των κυβερνώντων και χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Και
το χειρότερο από όλα, είναι ότι βουλευτές τραβολο-
γούνται διαμαρτυρόμενοι μπροστά στις κάμερες και
να αρχίζουν μαζί το μοιρολόι, για να ασκήσουν τάχα
πίεση στους κυβερνώντες.
➧ Η απαξίωση των θεσμών και των πολιτικών, αρχίζει
από τα μικρά και τα ασήμαντα, τα οποία μοιραία ό-
μως, καθίστανται τηλεοπτικό θέαμα. Η τραγωδία εί-
ναι ότι τα σημαντικά και δύσκολα νομοθετήματα, τα
οποία μελετούν με σοβαρότητα η πλειοψηφία των
βουλευτών, χάνονται πίσω από τις κουτοπονηριές ο-
ρισμένων βουλευτών. Βεβαίως κακά τα ψέματα, αλ-
λά αρκετοί βουλευτές διασφάλιζαν για χρόνια την ε-
πανεκλογή τους, προσκαλώντας ομάδες ανθρώπων-
κλειδιά στις τοπικές κοινωνίες, σε συνεδριάσεις των
κοινοβουλευτικών επιτροπών.
➧ Η ευθύνη για το χάλι που παρουσιάζει –κατ’ εξαίρε-
ση– η Βουλή, αγγίζει και την προεδρία του Σώματος,
η οποία είναι καιρός, να λάβει δραστικές αποφάσεις.
Πρέπει να τεθούν κανόνες και να υιοθετηθούν πρα-
κτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες, ακόμη και
στο Ευρωκοινοβούλιο. Η συνεδριάσεις των επιτρο-
πών πρέπει να διεξάγονται σε πολιτικό επίπεδο. Δεν
είναι δουλειά της Βουλής να λύνει διαφορές πολι-
τών, αλλά ούτε και να αντικαθιστά τους τεχνοκράτες.
Κύρια δουλειά του Κοινοβουλίου είναι να θεσπίζει
θεσμούς που θα βελτιώνουν την κοινωνία.
➧ Μία καλή λύση, θα ήταν να προσκαλούνται στο Κοι-
νοβούλιο, μόνο υπουργοί, γενικοί διευθυντές, πρόε-
δροι Συμβουλίων και ανεξάρτητοι επίτροποι. Οι συ-
ντεχνιακοί, οι ομάδες πίεσης και οι ιδιώτες, θα μπο-
ρούσαν να υποβάλλουν τα αιτήματα τους γραπτώς
και φυσικά να μην εμφανίζονται στη Βουλή, ώστε να
μην επηρεάζουν τις αποφάσεις των βουλευτών. Οι α-
ντιπρόσωποι του λαού μπορούν να συναντούν τα λό-
μπυ, τις ομάδες πίεσης, εκτός Κοινοβουλίου.
➧ Ένα μεγάλο κεφάλαιο είναι η κάλυψη των εργασιών
του Κοινοβουλίου από τα Μέσα Ενημέρωσης και κυ-
ρίως από τις τηλεοράσεις. Δεν είναι ευθύνη των δη-
μοσιογράφων να προστατεύουν τις αστοχίες των
βουλευτών, αλλά ευθύνη του ίδιου του σώματος. Επί
Βάσου Λυσσαρίδη άνοιξαν οι πόρτες του Κοινοβου-
λαίου για τους δημοσιογράφους και τις κάμερες. Επί
Δημήτρη Χριστόφια οι κάμερες μπαίνουν μόνο για
πλάνα στις συνεδριάσεις, ενώ οι δημοσιογράφοι
μπορούν να παρακολουθούν τις συζητήσεις. Ενώ θε-
ωρητικά η πρακτική ακούγεται τέλεια, στην πράξη α-
ποδείχθηκε ανεπαρκής. Μετακόμισε το ενδιαφέρον
των βουλευτών από τις συνεδριάσεις στην αίθουσα
των δημοσιογράφων, όπου κάνουν ουρά για να μιλή-
σουν στην κάμερα επί παντός επιστητού. Και επειδή
αδυνατούν να συνοψίσουν τις θέσεις τους, κάνουν ο-
λόκληρες διαλέξεις, μπροστά στις κάμερες.
➧ Οι λιγοστοί δημοσιογράφοι που καλύπτουν το δύ-
σκολο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, αναγκαστικά πα-
ραμένουν εκτός συνεδριάσεων και η πληροφόρηση
στηρίζεται στην ατάκα και το φακό του κάθε βουλευ-
τή. Η απόφαση να προβαίνουν σε δηλώσεις μόνοι οι
πρόεδροι των Επιτροπών, δεν τηρείται, αφού σχεδόν
όλοι οι βουλευτές «καίγονται» για λίγα δευτερόλεπτα
τηλεοπτικού χρόνου. Υπάρχουν πολλές εισηγήσεις
για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, το οποίο άρχισαν
να συνειδητοποιούν και οι ίδιοι οι βουλευτές. Ωστό-
σο,φ απαιτείται πολιτική βούληση και κυρίως, κανό-
νες με ποινές, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν οριστικά
το φαινόμενο.
ρικά χρόνια στο μότο «όποιος παίξει την πουρού έξω
από τη Βουλή κερδίζει ό,τι θέλει». Ήταν θαυματουρ-
γική η πρακτική, αφού σχεδόν πάντα, ικανοποιού-
νταν τα αιτήματα των ομάδων πίεσης. Σήμερα τα λό-
μπυ αναβαθμίστηκαν και εισήλθαν εντός της Βουλής.
Η πλάκα είναι ότι εφαρμόζουν την ίδια τακτική, των
φωνών και των απειλών, εναντίον βουλευτών και τε-
χνοκρατών, όχι στο πεζοδρόμιο, αλλά επί των βου-
λευτικών εδράνων.
➧ Πριν από μερικές μέρες είδαμε πράγματα και θαύ-
ματα, εντός της αίθουσας της Επιτροπής Συγκοινω-
νιών της Βουλής, με την καλλίμορφη ταξιτζίνα, με τα
τρία ορφανά, να ουρλιάζει και να κτυπά με οργή τα
χέρια της. Η αντίδραση των βουλευτών ήταν ένα πι-
κρό χαμόγελο, το οποίο έκρυβε την αμηχανία τους.
Οι αγριό-μορφοι ταξιτζήδες, ομολόγησαν δημοσίως
και «on camera» τις μικρο-απατεωνιές που επιτε-
λούν, προκαλώντας τον γέλωτα των ακροατών, αλλά
και την οργή των τεχνοκρατών, οι οποίοι απειλούσαν
θεούς και δαίμονες.
➧ Αιτία του κακού, φυσικά δεν είναι οι ταξιτζήδες, αλ-
λά η κακή νοούμενη δημοκρατική πρακτική, για την
πρόσκληση ατόμων στη Βουλή, για να εκφράσουν
τάχα την άποψή του. Την ίδια ώρα παραγνωρίζονται
οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των ταξιτζήδων ή των
άλλων ομάδων που διαμαρτύρονται. Και με αυτό τον
τρόπο, δίνεται ένα ηχηρό χαστούκι στον συνδικαλι-
σμό, στο όνομα της δημοκρατικότητας.
➧ Η πρόσκληση ατόμων στο κοινοβούλιο, δεν είναι κα-
θόλου αθώα, αλλά υποκρύπτει εκλογικά μικροσυμ-
φέροντα βουλευτών κυρίως της επαρχίας. Στρατοί α-
πό μουχταραίους και τοπικούς άρχοντες κατακλύζουν
τα βουλευτικά έδρα, σε μακρόσυρτες συνεδριάσεις,
οι οποίες κατά κανόνα τελειώνουν με αναθεματισμό
των κυβερνώντων και χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Και
το χειρότερο από όλα, είναι ότι βουλευτές τραβολο-
γούνται διαμαρτυρόμενοι μπροστά στις κάμερες και
να αρχίζουν μαζί το μοιρολόι, για να ασκήσουν τάχα
πίεση στους κυβερνώντες.
➧ Η απαξίωση των θεσμών και των πολιτικών, αρχίζει
από τα μικρά και τα ασήμαντα, τα οποία μοιραία ό-
μως, καθίστανται τηλεοπτικό θέαμα. Η τραγωδία εί-
ναι ότι τα σημαντικά και δύσκολα νομοθετήματα, τα
οποία μελετούν με σοβαρότητα η πλειοψηφία των
βουλευτών, χάνονται πίσω από τις κουτοπονηριές ο-
ρισμένων βουλευτών. Βεβαίως κακά τα ψέματα, αλ-
λά αρκετοί βουλευτές διασφάλιζαν για χρόνια την ε-
πανεκλογή τους, προσκαλώντας ομάδες ανθρώπων-
κλειδιά στις τοπικές κοινωνίες, σε συνεδριάσεις των
κοινοβουλευτικών επιτροπών.
➧ Η ευθύνη για το χάλι που παρουσιάζει –κατ’ εξαίρε-
ση– η Βουλή, αγγίζει και την προεδρία του Σώματος,
η οποία είναι καιρός, να λάβει δραστικές αποφάσεις.
Πρέπει να τεθούν κανόνες και να υιοθετηθούν πρα-
κτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες, ακόμη και
στο Ευρωκοινοβούλιο. Η συνεδριάσεις των επιτρο-
πών πρέπει να διεξάγονται σε πολιτικό επίπεδο. Δεν
είναι δουλειά της Βουλής να λύνει διαφορές πολι-
τών, αλλά ούτε και να αντικαθιστά τους τεχνοκράτες.
Κύρια δουλειά του Κοινοβουλίου είναι να θεσπίζει
θεσμούς που θα βελτιώνουν την κοινωνία.
➧ Μία καλή λύση, θα ήταν να προσκαλούνται στο Κοι-
νοβούλιο, μόνο υπουργοί, γενικοί διευθυντές, πρόε-
δροι Συμβουλίων και ανεξάρτητοι επίτροποι. Οι συ-
ντεχνιακοί, οι ομάδες πίεσης και οι ιδιώτες, θα μπο-
ρούσαν να υποβάλλουν τα αιτήματα τους γραπτώς
και φυσικά να μην εμφανίζονται στη Βουλή, ώστε να
μην επηρεάζουν τις αποφάσεις των βουλευτών. Οι α-
ντιπρόσωποι του λαού μπορούν να συναντούν τα λό-
μπυ, τις ομάδες πίεσης, εκτός Κοινοβουλίου.
➧ Ένα μεγάλο κεφάλαιο είναι η κάλυψη των εργασιών
του Κοινοβουλίου από τα Μέσα Ενημέρωσης και κυ-
ρίως από τις τηλεοράσεις. Δεν είναι ευθύνη των δη-
μοσιογράφων να προστατεύουν τις αστοχίες των
βουλευτών, αλλά ευθύνη του ίδιου του σώματος. Επί
Βάσου Λυσσαρίδη άνοιξαν οι πόρτες του Κοινοβου-
λαίου για τους δημοσιογράφους και τις κάμερες. Επί
Δημήτρη Χριστόφια οι κάμερες μπαίνουν μόνο για
πλάνα στις συνεδριάσεις, ενώ οι δημοσιογράφοι
μπορούν να παρακολουθούν τις συζητήσεις. Ενώ θε-
ωρητικά η πρακτική ακούγεται τέλεια, στην πράξη α-
ποδείχθηκε ανεπαρκής. Μετακόμισε το ενδιαφέρον
των βουλευτών από τις συνεδριάσεις στην αίθουσα
των δημοσιογράφων, όπου κάνουν ουρά για να μιλή-
σουν στην κάμερα επί παντός επιστητού. Και επειδή
αδυνατούν να συνοψίσουν τις θέσεις τους, κάνουν ο-
λόκληρες διαλέξεις, μπροστά στις κάμερες.
➧ Οι λιγοστοί δημοσιογράφοι που καλύπτουν το δύ-
σκολο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, αναγκαστικά πα-
ραμένουν εκτός συνεδριάσεων και η πληροφόρηση
στηρίζεται στην ατάκα και το φακό του κάθε βουλευ-
τή. Η απόφαση να προβαίνουν σε δηλώσεις μόνοι οι
πρόεδροι των Επιτροπών, δεν τηρείται, αφού σχεδόν
όλοι οι βουλευτές «καίγονται» για λίγα δευτερόλεπτα
τηλεοπτικού χρόνου. Υπάρχουν πολλές εισηγήσεις
για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, το οποίο άρχισαν
να συνειδητοποιούν και οι ίδιοι οι βουλευτές. Ωστό-
σο,φ απαιτείται πολιτική βούληση και κυρίως, κανό-
νες με ποινές, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν οριστικά
το φαινόμενο.
Σχόλια