Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Ταλιαδώρος και εθελοντές για τα ναρκωτικά


Ο Ταλιαδώρος και εθελοντές για τα ναρκωτικά
.



Η κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στην υποστήριξη του εθελοντικού τομέα και στην υιοθέτηση νέων μέτρων πολιτικής για περαιτέρω κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών σε ό,τι αφορά το θέμα των ναρκωτικών, δήλωσε ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Χρίστος Ταλιαδώρος, προσθέτοντας πως το Υπουργείο παρέχει οικονομική ενίσχυση με τη μορφή κρατικής χορηγίας σε εθελοντικούς οργανισμούς. Ο κ. Ταλιαδώρος είπε πως το σχέδιο κρατικών χορηγιών αποσκοπεί στην προαγωγή και ενδυνάμωση της εθελοντικής δραστηριότητας στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας και ευημερίας και με τη μεγιστοποίηση της συμμετοχής της κοινότητας παρέχεται τεχνική και οικονομική βοήθεια σε μη κυβερνητικές οργανώσεις που ιδρύουν και λειτουργούν προγράμματα και υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας. Το σχέδιο, είπε, συμβάλλει έμπρακτα και καταλυτικά στην ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών, στην αποκέντρωση, στην αύξηση της ευελιξίας και πολυμορφίας των υπηρεσιών και στην πιο αποδοτική αξιοποίηση των πόρων του δημοσίου.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Η ΕΞΩΘΕΝ καλή μαρτυρία είναι εξαιρετικά μεγάλη υπόθεση, ακόμη και στην υπόθεση θεραπείας των ναρκομανών. Είναι όπως την καλή φήμη μιας εταιρείας, η οποία συνήθως αποτιμάται σε αξία πολύ περισσότερα από την αξία της εταιρείας. Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι άνθρωποι οι οποίοι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τη ζωή κατάματα, οι άνθρωποι που παραστράτησαν και έμπλεξαν στο λευκό θάνατο, να έχουν απέναντι τους ανθρώπους που να έχουν εμπιστοσύνη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο και το γεγονός ότι σε όλη την Ευρώπη, οι εθελοντικές και όχι οι κρατικές οργανώσεις προσφοράς βοήθειας των θυμάτων των ναρκωτικών, βρίσκονται εκτός του συστήματος και εκτός της γραφειοκρατίας.
ΠΟΛΥ σοφά ο Υπουργός Εργασίας εξήγγειλε ενίσχυση της στήριξης των εθελοντικών οργανώσεων και πολύ καλά θα κάνει περικοπές και δυσκολίες που συνέβησαν στο πρόσφατο παρελθόν να φροντίσει να μην επαναληφθούν. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα θύματα του λευκού θανάτου, συνήθως είναι μικροί και άγνωστοι ήρωες, οι οποίοι προσφέρουν, όχι για το μεροκάματα και το μισθό, αλλά για την ηθική ικανοποίηση και την πίστη στην προσφορά προς τον συνάνθρωπό τους. Είναι κρίμα οι άνθρωποι αυτοί να πληγώνονται και να ταλαιπωρούνται, λόγω μικρών ή και ασήμαντων γεγονότων, τα οποία στο τέλος της ημέρας δεν έχουν καμία αξία και προκαλούν συνήθως μεγάλη ζημιά.
ΚΑΤΑ τα άλλα, πρέπει να εκτιμηθεί ιδιαιτέρως η προσπάθεια της Εκκλησίας για στήριξη των ναρκομανών, είτε μέσω της Αγίας Σκέπης, είτε μέσω του ΚΕΝΘΕΑ, είτε ακόμη μέσω άγνωστων και σπουδαίων βοηθημάτων από άγνωστους παπάδες και άγνωστους πιστούς, οι οποίοι προσφέρουν για την αγάπη του Χριστού. Οι ναρκομανείς, όπως τονίζουν οι ειδικοί, δεν έχουν ανάγκη από σωματική απεξάρτηση η οποία σε μια βδομάδα επιτυγχάνεται, με πολλές μεθόδους. Το δύσκολο είναι η ψυχολογική απεξάρτηση, η οποία απαιτεί δουλειά και σκληρό αγώνα πολλών χρόνων. ΒΕΒΑΙΩΣ, πρέπει να προσέξει η Εκκλησία να μην πέσει στην παγίδα της υποβάθμισης του αγιαστικού της ρόλου, για χάρη της κοινωνικής προσφοράς. Η κοινωνική προσφορά όταν αποκοπεί από τη θεία χάρη, από τη διασύνδεσή της από τον Χριστό, τότε καταντά υπηρεσία ευημερίας με αποτελέσματα τραγικά. Η κυριότερη αιτία που απομακρύνονται οι πιστοί από την Εκκλησία είναι η υποκρισία. Ας μην ξεχνούμε ότι ο Χριστός τους μόνους που επέκρινε κατά την επί γης παρουσία του ήταν τους γραμματείς και τους φαρισαίους. Κατά τα άλλα, για να αντιμετωπιστεί ο λευκός θάνατος, χρειάζεται μεγάλη πίστη και πολλή υπομονή.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...