Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Η μαγεία του έρωτα και η γυμναστική του σεξ


Η μαγεία του έρωτα και η γυμναστική του σεξ
.




"ΟΥΑΙ σ' αυτούς που δεν ηγάπησαν πολύ, δεν θα τους αφεθούν οι αμαρτίες. Ουαί σ' αυτούς που δεν ηγαπήθησαν υπ' ουδενός πολύ, γιατί δεν αφέθηκαν ποτέ να είναι όμορφοι...". Αλίμονο λοιπόν σ' όλους που απέτυχαν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, που δεν πέτυχαν να ανοίξουν την καρδιά τους, να αφήσουν τη λογική, να παλέψουν για τα μεγάλα και τα ωραία, να θυσιαστούν για τον άλλο και να θυσιάσουν τον εαυτό τους. Αλίμονο σ' αυτούς που δεν έκαναν όμορφο τον εαυτό τους, δεν τον στόλισαν με χάρες και ομορφιές, με αρετές και χαρίσματα, σ' αυτούς που δεν τόλμησαν να εκτεθούν και να ταπεινωθούν, για χάρη της ομορφιάς του έρωτα και της αγάπης.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ του έρωτα επιχείρησαν, πριν μερικές μέρες, να προσεγγίσουν στο αμφιθέατρο του Cyprus College, ένας θεολόγος, ένας φιλόσοφος και ένας ψυχίατρος, ο Γιάγκος Μικελλίδης. Με το λαγαρό, όσο και προκλητικό του λόγο, αναφέρθηκε στον αληθινό έρωτα, ο οποίος είναι κεραυνοβόλος και διαρκεί μια ζωή. Οι ερωτευμένοι θέλουν να βρίσκονται συνεχώς μαζί, ανοίγουν την ψυχή και το σώμα τους στον άλλο και απολαμβάνουν χωρίς άγχος και τύψεις όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Όσο περνούν τα χρόνια, η επικοινωνία σωματική και ψυχική, γίνεται ακόμη καλύτερη και η ένταση του έρωτα δεν μειώνεται αλλά αντιθέτως αυξάνει. Ο Γιάγκος Μικελλίδης προχώρησε ακόμη ένα βήμα και σημείωσε ότι το σεξ χωρίς έρωτα είναι απλώς ένα είδος γυμναστικής.
Ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ θεολόγος Σταύρος Φωτίου γράφει ότι ο έρωτας και η αγάπη είναι σαν το παλιό κρασί. "Μέσα στην Εκκλησία, η συζυγική αλληλοπροσφορά ωριμάζει συνεχώς -σαν το παλιό κρασί. Αγαπώ άρα υπάρχω, υπάρχω όσο δωρίζομαι στον άλλο, ο άλλος είναι η ζωή μου: ιδού τα βιώματα τής εν χάριτι ζωής. Ο έρωτας σταυρώνεται, για να αναστηθεί σε αγάπη. Αγάπη απροϋπόθετη, καθολική, αιώνια". Και συμπληρώνει ότι το σεξ χωρίς έρωτα και αγάπη, αποτελεί απλώς την επαφή δύο δερμάτων. "Ο πουριτανός άνθρωπος προσπαθούσε να αισθάνεται αγάπη χωρίς να έχει σεξουαλική εμπειρία. Ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να έχει σεξουαλική εμπειρία χωρίς να αισθάνεται αγάπη. Η Εκκλησία είδε τη σεξουαλικότητα που ολοκληρώνεται στον έρωτα και στην αγάπη, ως έξοδο από το εγώ και τον ατομικισμό για να επιτευχθεί η κοινωνία της αγάπης με τον Θεό και τους άλλους ανθρώπους".

Ο ΕΡΩΤΑΣ υπερβαίνει τη λογική. Αποτελεί ψυχοσωματική κίνηση του ανθρώπου, για να ενωθεί, για να επικοινωνήσει με ένα άλλο άνθρωπο. Ο έρωτας αποτελεί την ισχυρότερη δύναμη σ' αυτό τον κόσμο, γι' αυτό και οι πατέρες της Εκκλησίας, χρησιμοποιούν ερωτική ορολογία για να περιγράψουν τη μυστηριακή σχέση ανθρώπου και Θεού. Η Εκκλησία δεν απαγορεύει ούτε τον έρωτα, αλλά ούτε και τις ερωτικές σχέσεις, όπως κακώς υπάρχει η εντύπωση. Ωστόσο, θέτει ή καλύτερα υποδεικνύει το πλαίσιο, ώστε ο έρωτας να αποκτήσει την πραγματική του διάσταση, την αληθινή του μορφή, που είναι ταυτόσημη με τη φυσική πορεία της ζωής, που είναι ίδια με παραδείσια χαρά.
ΤΟ ΣΕΞ χωρίς έρωτα δεν διαφέρει καθόλου από μια ζωική ταπεινή έκφραση επαφής δύο ανθρώπων η οποία οδηγεί στη στιγμιαία απόλαυση. Κατά κανόνα οι σχέσεις αυτές, ακολουθούνται από απογοητεύσεις, από πόνο, ενώ δεν είναι σπάνια και τα φαινόμενα καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Το σεξ είναι θείο δώρο, είναι χαρά Θεού, αλλά όταν ξεφεύγει καταντά κατάρα. Εκτός από τις σωματικές ασθένειες που σχετίζονται με το σεξ υπάρχουν και οι ψυχολογικές που είναι χειρότερες.

Ο ΕΡΩΤΑΣ είναι ισχυρός όπως ο θάνατος και όπως ανεβάζει τον άνθρωπο σε παραδείσιες χαρές, έτσι τον κατεβάζει και σε κολασμένο πόνο. Οι πρώτοι διδάξαντες ήταν οι Εβραίοι της Παλαιάς Διαθήκης και μάλιστα ο σοφός Βασιλιάς Δαυίδ, ο οποίος για χάρη των ομματίων της γυναίκας του αρχιστράτηγού του, την οποία, παρακαλώ, είδε από το παράθυρο και μάλιστα από μακριά, πούλησε την ψυχή του, φθάνοντας μέχρι και το φόνο. Έστειλε τον Αρχιστράτηγο αδύναμο σε μια μάχη, γνωρίζοντας ότι θα ηττηθεί και θα σκοτωθεί. Έτσι νυμφεύτηκε τη γυναίκα του Αρχιστράτηγου, φάνηκε στους υπηκόους του ότι ήταν φιλάνθρωπος, μέχρι όμως να ηττηθεί από τη συνείδησή του. Ζήτησε δημοσίως συγγνώμη και για χρόνια ζούσε με κλάμα και οδυρμό. Τελικά η μετάνοιά του έφερε τους περίφημους ψαλμούς, τα φοβερά αυτά κείμενα σοφίας και λογοτεχνικής ομορφιάς, μεταξύ των οποίον ο γνωστός πεντηκοστός ψαλμός, το ύψιστο κείμενο μετάνοιας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Συνολικές προβολές σελίδας

Loading...