Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/7/2014

Η Κύπρος έχει άραγε τόσους πολλούς «αλτρουιστές», οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις και διευθυντικές ευθύνες, χωρίς να λάβουν αύξηση στον μισθό τους; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Το σύστημα διοίκησης προσφέρει γραφειάρες, λιμουζίνες και άλλα πολλά ωφελήματα, αλλά δεν ζητά καμία μετρήσιμη ευθύνη για το έργο που επιτελείται ή δεν επιτελείται. Η μόνη περίπτωση για «τιμωρία» των «κακών» διευθυντών, είναι να βρεθεί ένας Υπουργός «σαΐνι» και τότε η χειρότερη επίπτωση, είναι η μετάθεση σε άλλη υπηρεσία. 

Υπάρχει και το μελλοντικό δέλεαρ για τους νέους διευθυντές του δημοσίου. Σε δύο χρόνια, μόλις περάσει η οικονομική κρίση, θα λάβουν τις αυξήσεις, έστω και αν δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά τα άλλα η ζωή τραβά την δική της ανηφόρα, με τους πολίτες να πληρώνουν φόρους και τους αξιωματούχους να απολαμβάνουν προνόμια. Και το σημαντικότερο είναι ότι «πολλοί τον πλούτο εμίσησαν, την δόξα ουδείς».

Η μεγάλη διαφορά στον ιδιωτικό τομέα, έγκειται στο γεγονός ότι εκεί οι περισσότεροι διευθυντές, έχουν στην μια τσέπη, προτάσεις και ιδέες για αύξηση της κερδοφορίας της επιχείρησης και στην άλλη την επιστολή παραίτησης, ώστε να μην εκδιωχθούν κακήν κακώς. Άσε τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς, άσε τις απίστευτες ευθύνες, άσε και τον κίνδυνο από την μια μέρα στην άλλη, να βρεθούν χωρίς μισθό, χωρίς κοινωνική καταξίωση και κυρίως χωρίς την δυνατότητα, να επανέλθουν σε διευθυντική θέση. Βεβαίως όλα είναι μετρήσιμα και βαρόμετρο είναι το ύψος των κερδών του αφεντικού. Για να μην είμαστε άδικοι, στην Κύπρο ο ιδιωτικός τομέας δεν φημίζεται για την λογική στη λήψη αποφάσεων και κυρίως είναι ένοχος για πολλές αστοχίες, με χειρότερο παράδειγμα τις ιδιωτικές τράπεζες.   

Η πλάκα είναι ότι όλες οι συντεχνίες, με εξαίρεση τις συντεχνίες των εκπαιδευτικών, διαφωνούν με τον τρόπο που προωθούνται οι προαγωγές χωρίς μισθολογικές αυξήσεις. Επικαλούνται συνταγματικά κωλύματα και λειτουργικά προβλήματα, ενώ προειδοποιούν ότι θα προκληθούν ζημιές αντί κέρδη στο δημόσιο. Τα κόμματα είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο, στηρίζουν τις ρυθμίσεις, παρόλο που δεν λείπουν οι υποψίες ότι υποκρύπτονται κομματικά ρουσφέτια. Κατά τα άλλα όλοι απαιτούν αναδιοργάνωση του δημοσίου, ώστε να αντιμετωπιστεί η γραφειοκρατία.

Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν συνδυάζονται οι προαγωγές με την αναδιοργάνωση του δημοσίου. Γιατί δεν συνδυάζονται οι νέες προαγωγές με την καθιέρωση μετρήσιμων κριτηρίων απόδοσης των διευθυντών και κυρίως καθιέρωσης της αξιολόγησης των προϊσταμένων και από τους υφιστάμενους. Κατά καιρούς διατυπώνονται σκέψεις για επέκταση της πρακτικής των συμβολαίων περιορισμένης χρονικής διάρκειας, για τις ανώτατες διευθυντικές θέσεις του δημοσίου.

Ο χρόνος λόγω της οικονομικής κρίσης είναι κατάλληλος για μια δοκιμή και οι εργαζόμενοι λόγω του φόβου της ανεργίας, είναι έτοιμοι για αλλαγές. Ίσως χάνεται ακόμη μια ευκαιρία για τομές στο δημόσιο, αφού ακολουθείται η πεπατημένη και όπως όλα δείχνουν θα αρχίσουν ξανά οι μάχες του ρουσφετιού.

Η φύση είναι η ισχυρότερη δύναμη σε αυτό τον κόσμο και σίγουρα το δημόσιο, όσο και να θέλουν οι μεγαλύτερες γενιές, όσο και να πολεμούν οι «ρουσφετοδιορισμένοι» θα αλλάξει πολύ σύντομα. Ήδη η πρόσληψη νέων επιστημόνων με την μορφή των εκτάκτων –έστω και αν συντελείται μια άγρια εκμετάλλευση- απέδειξε στην πράξη, ότι οι νέοι και θέλουν και μπορούν να φέρουν την αλλαγή στον τόπο. Πολλοί νέοι Υπουργοί τρίβουν τα χέρια τους, με την απόδοση των παιδιών. Σε μερικές μέρες επιτελούν δουλειά μηνών που χρειάζεται το μόνιμο προσωπικό. Και όλα αυτά την ώρα που πολλοί νέοι δέχονται ένα υπόγειο πόλεμο από μερικούς «πίκρους» μόνιμους υπαλλήλους. Η δύναμη της νέας γενιάς σίγουρα και γρήγορα, θα ανατρέψει αρρωστημένα κατεστημένα δεκαετιών.

Συνολικές προβολές σελίδας

Loading...