Οι τοιχογραφίες με τον Λένιν
.
ΧΑΜΟΣ γίνεται στα ελληνικά κανάλια αυτές τις μέρες, για τις τοιχογραφίες στον ιερό ναό της Παναγίας "Άξιον Εστί" στην Αξιούπολη Κιλκίς. Σε αγιογραφία παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, ο Λένιν να κόβει με ψαλίδι τα γένια του Αγίου Λουκά του γιατρού, Ρώσου αγίου του 20ου αιώνα. Σε άλλη τοιχογραφία, ο Χριστός διδάσκει τον Αισχύλο και τον Όμηρο και σε άλλη, παρών στην προετοιμασία του Μυστικού Δείπνου είναι ο Μακρυγιάννης, ενώ κάποιος καπνίζει δίπλα στον Απόστολο Πέτρο. Ακόμη, γύρω από την Παναγία βρίσκονται ο Βάρναλης, ο Σικελιανός, ο Παράσχος και ο Παπατσώνης, ενώ ο βασιλικός στη γωνία είναι φυτεμένος σε τενεκέ γνωστής ελαιουργίας.
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ της περιοχής και ο Αρχιμανδρίτης του ναού Δωρόθεος, έδωσαν πλήρη κάλυψη στο νεαρό αγιογράφο Κωνσταντίνο Βαφειάδη, ο οποίος δέχεται τα πυρά πολλών μεγαλόσχημων και όχι μόνο. Ο καλλιτέχνης υποστηρίζει ότι ακολούθησε την παράδοση της Εκκλησίας, όπου στον πρόναο εικονίζονταν αρχαίοι φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης και άλλοι σπουδαίοι άντρες οι οποίοι δεν γνώρισαν τον Χριστό. Μάλιστα, κάποιοι πατέρες της Εκκλησίας τους χαρακτηρίζουν ως προ Χριστού προφήτες.
ΑΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙ κανείς θεολογικά την κίνηση τού καλλιτέχνη αγιογράφου και χωρίς να υποψιάζεται οτιδήποτε άλλο, δεν θα βρει τίποτα το επιλήψιμο. Απλά ο άνθρωπος ακολούθησε και πολύ σωστά την πορεία των προγόνων του και μετέφερε στο σήμερα την παράδοση της Εκκλησίας. Το μόνο μεμπτό, που μπορεί ίσως να εντοπίσει κανείς, είναι το γεγονός ότι ο νεαρός αγιογράφος βιάστηκε πάρα πολύ. Η πρακτική στην Εκκλησία - η οποία είναι σοφή - έδιδε μεγάλο χρόνο στην κρίση, είτε θετική, είτε αρνητική, κάποιου ανθρώπου, ενώ καθοριστική ήταν και η κρίση της συνείδησης του λαού. Ακόμη ανέμενε και σημάδια από το Θεό για να καταλήξει σε συμπεράσματα.
ΩΣΤΟΣΟ, στον κόσμο τούτο που ζούμε και το ενδεχόμενο η όλη ιστορία να ήταν ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, δεν πρέπει να αποκλείεται. Έτσι και αλλιώς αποτελεί μια τεράστια επικοινωνιακή επιτυχία, αφού ανάγκασε τόσους ανθρώπους να ανοίξουν το κεφάλαιο του εκσυγχρονισμού της Εκκλησίας και της βίωσης της αληθινής παράδοσις (γράφεται με γιώτα), η οποία δεικνύει συνεχές αλλαγές. Και σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος θα δείξει αν η έμπνευση του νεαρού ήταν θεόπνευστη ή όχι, ή αν το χέρι του αγιογράφου είχε τη χάρη του Θεού ή όχι.
Σχόλια